nu stiu de cand toate amintirile astea, de cand paltonul negru interbelic care ma face sa dispar, si totusi sa fiu mai prezenta decat am fost in orice alta haina, nu stiu de cand privirea superioara si rautatea, nu stiu de cand castile in urechi imi dau dreptul sa pun la colt. dar e usor si-mi place. imi place sa zambesc de nebuna pe strada, pentru un rocker, un caine, sau un batran.

as vrea s-o vad si sa vorbesc cu georgiana calen.

~ de downtownjesus pe octombrie 23, 2008.

Lasă un Răspuns